Krokante pizzabodem

We weten het bijna allemaal wel, dat het goed is om koolhydraten, eiwitten en vetten in de juiste verhouding te eten. Nu maak ik voor de lunch altijd een food bowl [binnenkort meer daarover], maar soms – zomaar ineens 😉 – heb ik zin in pizza! En dan vooral in de bodem. 😉 Ik heb echt jaren en jaren geprobeerd een lekkere bodem te maken, maar het was het meestal gewoon net niet. Te slap, smakeloos, aangebakken, kruim, noem het maar op, been there, done that. Totdat ik pijlwortelmeel ontdekte! Ik ging aan de slag om daarmee een lekkere crispy pizzabodem te maken. En na heel wat misbaksels en veel mixen en matchen van recepten uit kookboeken en van blogs, heb ik wat mij betreft de beste glutenvrije pizzabodem ever uitgevonden ;). Een perfecte vervanger voor pizzabodems uit de supermarkt of van de welbekende übergezonde bloemkoolpizzabodem die ik nooit knapperig krijg. Zonder [pseudo]granen leek het onmogelijk om de bodem te maken die ik zocht, maar nu ben ik eruit!

Pijlwortelmeel?
Jazeker, en biologisch gewoon te krijgen bij de Jumbo! Dit meel wordt door health foodies vaak gebruikt als bindmiddel voor sauzen of soep. Eigenlijk een soort vervanger van maizena, hoewel ik dat in mijn leven volgens mij nog nooit gebruikt heb.

Pijlwortel ondersteunt ons immuunsysteem en kan ontstekingen verminderen. Erg prettig dus voor mensen die last hebben van hun darmen of bijvoorbeeld ziekten die voortkomen uit bijvoorbeeld laaggradige ontstekingen [wel een leuk basic artikel daarover].
Ook een leuk weetje, als je last heb van je tandvlees kan pijlwortelmeel daar weer rust in brengen. Gewoon een potje halen dus en lekker tandpasta mee maken. 😉

Maar begin eerst maar eens met deze heerlijke pizzabodem!

Wat je nodig hebt
1 cup [met kleine kop erop] pijlwortelmeel
2 eetlepels kokosmeel
2 eetlepels bakbanenmeel [optioneel voor nóg meer crisp]
5 eetlepels edelgistvlokken [optioneel; geeft een ‘kazige’ smaak en is ook nog eens gezond]
een goede snuf zout
60-65 gram ghee [komt niet heel precies, maar ik zou niet minder dan 60 gr. doen]
1/2e cup kokosmelk [de dikke laag ervan; ik heb altijd een pakje of blikje in de koelkast staan]
60 ml water
2 eieren

Optioneel: Twee/drie teentjes versgeperste of een beetje gedroogde knoflook

Hoe maak je de bodem
Verwarm de oven voor op 225 graden C.

Meng het pijlwortelmeel met het kokosmeel. Voeg daarna de edelgistvlokken en het zout toe.
De knoflook komt later.

Doe daarna de ghee, kokosmelk en het water in een pannetje en verwarm op een laag pitje. Op het moment dat je de kokosmelk zachtjes door de ghee op ziet borrelen haal je het pannetje meteen van de kookplaat en voeg je het mengsel bij de droge ingrediënten. Roer het pijlwortelmengsel nu zachtjes om [omdat het anders alle kanten opstuift]. Je krijgt als het goed is nu een soort kruimelig deeg. Dat is helemaal prima. Niks meer aan doen. Als het een compactere ‘deegbol’ wordt, ook geen probleem!

Doe dit deeg nu in een keukenmachine, met een S-blade of deeghaak en zet hem heel even op de hoogste stand. Voeg daarna de eieren een voor een toe en als alles goed gemengd is mix je heel kort de geperste knoflook even mee. Schrik niet, je deeg wordt heel dun van de eieren; een soort dun muffin/cakebeslag zeg maar. Ook dit is helemaal oke. Alles komt goed! 😉

Doe nu een vel bakpapier op een bakplaat. Giet je beslag hierop. Gewoon op één plek, nog niets verdelen verder, want dat komt nu.

Voor het egaal maken van het beslag gebruik ik een spatel. Werk vanuit het midden en veeg als het ware telkens een rondvormige slag naar buiten. In het midden zit daardoor steeds minder deeg, naar buiten toe steeds meer. Zorg ervoor dat de bodem dik genoeg blijft en dat je niet het bakpapaier of de bodem van je bakplaat er doorheen ziet ‘schemeren’. Houdt zo’n mm dikte aan, dan zit je wel goed. Hoe verder je naar buiten strijkt hoe platter en egaler je bodem wordt. Maar let op, want als je de buitenrand iets dikker wilt hebben [en dat vind ík juist zo leuk met deze bodem!], moet je op tijd stoppen met ‘het deeg spreiden’. Je kunt de rand gewoon met je spatel vormen. Zie de foto hieronder.

Nu je de bodem klaar hebt, kun je je toppings gaan voorbereiden. Ik bak de bodem niet vooraf. Dat kán wel [een kwartier ofzo op 225 graden], maar zonder voorbakken wordt de bodem knapperiger. Ik weet niet of dat aan onze oven ligt of dat dit gewoon beter werkt, maar probeer gewoon uit wat het beste voor je werkt.

Inspiratie: toppings
Omdat ik geen tomaten eet, maak ik meestal een pesto van heel veel verschillende verse kruiden uit de tuin of van wortel. [Erg lekker! Zie foto’s.]
De pesto smeer ik vervolgens heel zachtjes uit over de niet gebakken bodem, waarbij ik de rand onbesmeerd laat. Als je te hard smeert, wordt de bodem prut dus een beetje beleid is wel nodig.
Verder doe ik graag gegrilde kip, ui, knoflook en groenten die ik in huis heb op de pizza. Ik beleg meestal nogal rijk. Wees gewoon lekker creatief of maak bijvoorbeeld restjes groente op. Want ook daar is pizza perfect voor! Zelfs als het restjes prei zijn, kan dat prima. 😉

Als je pizza belegd is, doe je hem 20 minuten in de oven. Ik heb de oven een keer na tien minuten geopend en toen zakte de buitenrand in elkaar. En aangezien ik die juist ‘opgepoft’ wil zien, laat ik de oven sindsdien gewoon dicht en kijk ik na 20 minuten of ik hem nog een beetje bruiner wil. Check dan wél elke minuut even, want na de eerste 20 minuten verkleurt de bodem razendsnel. Meestal kom ik uit op 25 minuten, al had de pizza van de foto onderaan deze blog nog wel wat langer gekund. Je krijgt er vanzelf de feel voor, dus gewoon een paar keer maken en ontdekken wat voor jou (en jouw oven) het beste werkt!

Enjoy!

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.